Yıldızlar ve İnsanlar

Yıldızlar da insanlar gibiler. Uzaktan bakılınca, birbirlerine çok yakınlarmış gibi görünürler. Halbuki aralarında milyon kilometreler vardır. Bizim gördüğümüzse, bir ya da iki karış uzaklıktan ibaret yalnızca. Aralarında milyon kilometreler varmış, birbirlerine kavuşamazlarmış gibi düşünceler aklımızdan uçar gider. Çünkü gördüğümüz şey, birbirlerine çok yakın olan, kavuşabileceğini düşündüğümüz yıldızlardan ibarettir.

İnsanlar da öyle değil midir? Birbirlerine çok yakın olduğunu düşündüğümüz, gördüğümüz insanların, aslında birbirlerinden çok uzakta olmasına şahit olmuyor muyuz? Günümüz dünyasında evler, apartmanlar dip dibe. Hatta öyle ki, yerine göre artık ev dikilecek arazi bulmak dahi sorun olabiliyor bazenleri. İnsanlar sokakta aynı kaldırım üzerinde yürüyor, aynı üst geçidi kullanıyor, bazen birbirlerine çarpıyorlar. Yıldızların birbirlerine bu denli yaklaşması imkânsız oysa.  Öyle dolup taşıyor ki kaldırımlar, insanlar yoldan yürümeye yelteniyor bazı zamanlar; sırf insanlara çarpmamak uğruna. Bu kadar kalabalık, bu kadar iç içe olduğumuz halde, yıldızlar gibi insanlar da yalnızlık hissedebiliyor. Demek ki her şey fiziksel yakınlıktan öte gelmiyormuş..

Yıldızlar birbirine kavuşamıyor ama belki birbirlerini uzaktan seviyorlardır kim bilir? Ne yani, birbirlerine ulaşamayacaklarını bildikleri halde birbirlerine aşık iki yıldız olamaz mı? Belki de birbirlerine çok uzaklardan sevda şiirleri söylüyorlar bizim bilmediğimiz bir dilde. Ve de birbirlerine kavuşamadan yitip gidecekleri halde, bunu biliyorlar..

İnsanlar ne de çok benziyor yıldızlara fakat büyük bir fark var yıldızlarla insanlar arasında. Yıldızlar, birbirlerine kavuşamazlar; insanlarsa kavuşabilirler. İnsanların birbirlerine kavuşamayışlarının nedeni, birbirlerine yıldızlara bakar gibi bakıyorlar. Oysa aralarındaki uzaklığı aşabileceklerini bilseler, birbirlerinde sevgiyi, merhameti bulacaklar. Bunu bilmiyorlar.