Sensizlik Haram, Sen Helal
Uzaktaki sevgilinin gülüşüne ortak olamayan bir yüreğin sancısı.
Bir sancıdır
Gönlümde seni taşımak.
Hem kuş tüyü hafifliğinde,
Hem ağırlıkların şahıdır
Yüreğimdeki varlığın.
Seni sevmek,
Kırlangıçların kanat çırpması kadar
İnce ve zarif.
Ve özlemek seni,
Sırtlamak gibi dünyanın bütün yükünü.
Şimdi sen gülsen,
Ortak olamayacağım gülüşlerine mesela.
Yahut silemeyeceğim;
Özlemden,
Hasretten,
Belki üzüntüden akıttığın yağmur damlalarını.
Göğe bakalım birlikte sevgilim.
Geceyse Ay’a ve yıldızlara,
Gündüzse bulutlara,
Yağmur yağdıran gözlerine
bakayım sonra.
Bu kadar yakından,
Deli dolu,
Fakat aklı başında sevmek seni,
Sevdanın tanımıdır gönlümdeki.
Ve bu kadar uzaktan,
Gülüşlerine,
Yağmur yağdıran gözlerine
Ortak düşemeden yaşamak sevdayı
Yüktür gönlüme,
Ayıptır.
Evet kadınım,
Senin sevdan gönlümdeki,
Tanrı’nın bana helal kıldığı şarap;
Sensizliğin bulunduğu her yer ise,
Haramdır bana..