Perde Açılmadan

Yine hüzün var yazılarımda, düşüncelerimde. Belki de milyon kere yazmışımdır, milyon kere dile getirmişimdir sahteliğini insanoğlunun. Yetmiyor da yetmiyor! Sanki yazdıkça bitecekmiş gibi bu sahtelikler; açılacak perde ve oyuncular selam vereceklermiş gibi. Ve izleyicisi olduğum bu tiyatronun, sahteliğine koca bir alkış tutacakmışım gibi. Söylenmesi gereken bir detay var yalnızca: Bu oyun yüzyıllardır oynandı, oynanıyor ve de oynanacak..

Bu oyunu seyrettiğimde kültürlü, sosyal birisi olacağım; seyretmediğimdeyse, tiyatro seyretmeyen, kültürsüz ve tiyatro izlemeye dahi gitmekten aciz, asosyal birisi olacağım “insanların gözünde”. Fakat ben bu tiyatroyu seyretmek istemiyorum. Böyle oyunu seyredeceğime, kendi oyunumu oynarım. İzleyenim olmaz belki ama en azından sahte de olmaz. Hem izleyenim yok diye bütün sahteliklerden uzak olan kendi oyunumu niçin oynamaktan vazgeçeyim ki?

Çıkar ilişkisine dayalı bütün ilişkilerden kaçtığım içindir belki de bu kadar insanlardan uzak oluşumun sebebi ve de bu oyuna karşı öfkemi kusuşum. Kendime değil üzüntüm; insanlara, insanlara! Onların hallerine acıyorum. Kendime değil kırgınlığım; insanlara, insanlara! Onların bu denli sahtelikler içerisinde yaşayıp da hiç sorgulamamalarına kırgınım. Kendime değil öfkem; insanlara, insanlara! Yo yo, ben kendime üzülüyorum, kendime kırgınım ve kendime öfkeliyim. Böyle sahteliğin, böyle bir oyunun içinde yer aldığım için, izleyicisi olduğum için başkasını suçlamama gerek yok. Sırf bu sebepten dolayı birçok insanı, hatta Tanrı’yı da mesul tutabilirdim fakat yersiz suçlamalarla sorumluluğu kendi üzerimden atmama gerek yok. İnsanların, ilişkilerinde çıkar ilişkisine dayalı ilişkiler kurmasının ve buna benzer birçok sahteliğin müsebbibi ben değilim elbette ve bunun için kendimi mesul tutmuyorum. Kendimi mesul tuttuğum yer, bunu bildiğim halde hala insanlara olan inancımın ve güvenimin, içimde bir yerde hala dopdolu, capcanlı kalabilmesi. Bir mum alevi umudum demiştim bir yazımda. Umudumu yitirmekten korktuğumdan bahsetmiştim. İnsanların bu ateşi söndürmemesi için o ateşi çok güzel bir şekilde koruyordum. İşte o ateşi belki de benim söndürmem gerekiyordur..