Gönderi

Kayboluş

Başkalarını anlamaya çalışırken kendini kaybeden bir ruhun arayışı.

İnsan ne kadar da yabancı olabiliyormuş kendine, kendimi daha önce hiç tanımamışım gibi sanki. Yahut vakti zamanında tanışmış, sonrasındaysa kaybetmişim gibi. Eski benliğimden haberim varmış da yanımda değilmiş gibi. Aslında, durumun nasıl bu noktaya geldiği hususunda bir fikrim var. En başta öğretilen, her yerde söylenen bir söz var çokça duyduğum: “İnsanları tanımak ve sevmek için öncelikle kendisini sevmeli-tanımalı insan”. İnsanları tanıdığımı, sevdiğimi düşünürdüm çoğu zamanlar. Onların neler düşündüğünü, neler hissettiğini bildiğimi düşünür ve kendi adıma sevinirdim bu durumdan ötürü. Aslında neler düşündükleri ve hissettiklerinde de pek çok zaman yanılmadım. İnsanlar ne kadar karmaşık yapıda olursa olsunlar; ne kadar ayrı ırktan olursa olsunlar, ne kadar farklı dilleri konuşursa konuşsunlar yahut farklı kültürlerden olursa olsunlar; hüzün ve mutluluk insanoğlu için daima aynıydı. Yanılgılar, acılar, dertler hep benzerdi birbirlerine. Yaşanılan sevinçler benzerdi. Yanıldığım nokta kendimleydi.. O kadar fazla zaman boyunca insanların neler hissettiğine, düşündüğüne odaklandım ki; kendimi unutmuşum onca süre boyunca. Şimdilerde kendimi arasam da bulamıyorum. Sanki bütün o bekleyişler süresi boyunca çok başka alemlere gitmişim gibi. Bazı zamanlar o diğer alemlerdeki giden kendimin gözünden bakıyorum dünyaya istemeden. Yapayalnız, kapkaranlık bir ormanda görüyorum onu, kendimi.. Çaresizce yolunu aradığını görüyorum. Elinden tutmak, anlamak, düşündüklerini ve hissettiklerini öğrenmek istiyorum ama nafile. Öyle bir yerde kaybolmuşum ki, kendimi ben dahi bulamıyorum. Sonra da aniden o istemediğim alemden şimdiki zamana geliyorum, tanımadığım kendime. Eski tanıdığım kendimden şimdiki tanımadığım kendime.. Sonrası mı? Koca bir pişmanlık olması beklenir cevabımın fakat değil. Çünkü bu ne ilk ne de son kayboluşum. Her seferinde kendinden özür dilemeyi ve ders almayı öğrenmeli insan. Özrün de amacı budur zaten, ders almak. Özür dilemek erdemliğini göstermeyi becerebildim de, ders almayı beceremedim sanırım. Yine de kendimden özür diliyorum. Daha öncelerinde birçok kez dilediğim  gibi..

Bu içerik CC BY-NC-ND 4.0 lisansı kapsamında sunulmaktadır.