Her-Halde Sevmişti

Bir vakitler
Her hâlde sevmişti beni
En öfkeli
En çetrefilli vakitlerinde ömrümün,
O vardı mesela yanımda.
Küskündüm,
Kimsesiz ve asiydim.
Ama o vardı yanımda.
Bütün olumsuzluklara rağmen,
Olumsuzluklarıma rağmen
Beni,
Bana rağmen sevmişti.
Cihanda namımı duyan
Ürkerdi oysa benden.
Karamsarlığımdan,
Fazlaca düşünmelerimden,
Yaşadıklarımdan..
Görür,
Duyar
Ve ürkerlerdi.
Keskin sirke gibi
Küpüme zarardım üstelik.
Ruhların birbirine birer yabancı,
Gözlerin gözlere kör
Olduğu şu yüzyılda,
O,
Sevmişti beni.
İnandım.
Yahut buna inandırmıştı beni.
Aldatılmaların,
Kandırılmaların
Ve dahi saygısızlıkların hüküm sürdüğü
Gecelerim oldu.
Uyuyamadığım,
Gözlerimi her kapattığımda
İstemediğim korkunç sahneler gördüğüm gözlerimin önünde,
İç sesimle kanlı bıçaklı pek çok savaşa girdiğim
Gecelerim oldu.
Aldığım ölümcül yaralara rağmen
Ne diz çöktüm
Ne öldüm.
Ama çok kanı bulaştı elime zalimlerin.
Masum muyum artık?
Aksın dedim.
Bildiğim halde olmayacağını,
Aksın dedim zaman tersi yöne.
Geriye sarılamayacak olan vakti,
Hep hayal ettim bir saat kurar gibi geriye sarmayı.
Rastgele bir gece vakti anladım bazı şeyleri,
Gerçekleri.
Önceleri sarmak istediğim vakit
Aktıkça ileriye,
Zifiri karanlığında gecenin,
Göremediklerim
Gün yüzüne çıktı ansızın.
Her hâlde değil
Herhalde sevmişti beni.
Bir vakitler..