Gemisiz Liman
Ne acının ne sevincin kıyısına varamadığı, gemisiz kalmış bir limanın boşvermişliği.
Öyle bir boşvermişim ki;
Yazmaya,
Konuşmaya,
Düşünmeye,
Sevmeye..
Artık hiçbir şey canımı acıtamaz olmuş,
Ve hiçbir şey sevindiremez olmuş beni.
İçten içe seviniyor,
Ve acıyor canım, ama;
Her şey ufak bir kıyısında kalmış yüreğimin.
Oysa koca bir derya gibi,
Gözünün alabildiğinden fazlasına uzanan dağlar gibi,
Ve karıncalara basmamak için
Yere bakarak yürüyenlerdeki gibi
Masum ve vicdanlı bir yürekti bendeki.
Şimdiyse hiçbir gemisi olmayan,
Hiçbir gemi beklemeyen,
Ücra köşesinde memleketin,
Kendi haline bırakılmış bir liman gibiyim.
Boşvermişlik,
Mutluluğumun dahi önüne geçmiş.
Benimse ne canım acıyor,
Ne de sevinçliyim.
İnancım, gücüm, hevesim var belki
Ama isteğim kalmamış gibi.
Öyle bir boşvermişim ki,
Kendim dahi,
Dünya umurumda değilmiş gibi..