Deli Gibi
Ayrıldığı andan itibaren zihninde film izleyen bir delinin sevdası.
Bütün gün yan yana geçirmişsek de
Bir keder kaplar içimi anlamlandıramadığım.
Ayrıldığımız ilk andan itibaren
Buluşacağımız ana dek süregelen bir keder.
Ne var ki, bir gün var
Diğer buluşmamıza.
Ne bu içimdeki üzüntü?
Bu hiç yanında değilmişim gibi,
Olmamışım gibi duyduğum ıstırap?
Durup durup düşünürüm seni,
Beni,
Bizi..
Kavgalarımızı,
Çatık kaşlı bakışlarını sonra,
Gülüştüğümüz anları..
Düşünmem aslında,
O anlar kendi kendilerine üşüşür gözlerimin önüne.
Bir film şeridi gibi izler,
Gülerim,
Çocuksu.
Gülmen için yaptığım esprilerime,
Çocukluklarıma gülmeyişini sonra..
İzledikçe gülerim zihnimdeki bu dram komedisini
Deli falan derler beni görenler
Yanlış da değil ki!
Deli gibi bir sevda bu bendeki.
Her karışından hüzün akan bir filme,
Üstelik hiç olmayan,
Zihnimde kurguladığım bir şeye gülüyorum.
Bilmem farkındalar mı bunun,
Bana deli diyenler?
İzlediğim filmin farkında değiller muhakkak da,
Bence onlar da biliyor.
Deli gibi,
Deli gibi sevdiğimi seni.