Arasında

Aynalarda görünmüyor yüzümdeki hüzün.
Bu yüz, bu ten,
Bu gülüş bana ait değil.
İçimdeki sevinç,
Sevincin ardında acı.
Eser yok,
Sessizliğimden geriye kalandan.

Islak ve yağmurlu bir Ankara gecesi.
Ankara susuyor,
Ben gibi.
Bir dolmuşun farları kayıyor önümden,
İçindekiler ısınıyor birbirine sessiz sedasız,
Ben üşüyorum dışarıda..

Tenhalardaki turuncu sokak lambaları sarhoş.
Isıtmak maksadınca yanıyorlar sanki;
Aydınlatmak umurlarında değilmiş gibi,
Benim aksime..

Ayağımda prangalar gibi şakıyan botlarım,
Yürüyorum kaldırımların yanında boylu boyunca.
Su sesleri ve sıçramaları kulaklarımda,
Adımlarımda.
Hiçbirisini duymuyorum,
Hissetmiyorum oysa.

Her biri birer görüntü,
Birer illüzyon gözlerimin önünde.
Ya da ben bir görüntüyüm
Bu şehrin unutamadığı;
Unutulanla unutamayan arasında bir yerlerde..